In het geweld van de financiële crisis speelt het pensioen een grote rol. Veel van wat er nu wordt besloten heeft zijn weerslag op ons aller pensioen, voor nu maar ook voor in de toekomst. Zo is een besluit om de economie een duw te geven in tijden van verminderde inkomsten een keuze voor  een verschuiven van de kosten naar te toekomst, naar lagere pensioenen dus, of latere pensioeningangsdatum . Een alternatief voor stimuleren is er nu niet, dus er moet geld worden gecreëerd of tegen hoge rente worden opgehaald om deze stimulans te kunnen geven . Beide keuzes leiden tot inflatie en een  lage marktwaarde van de obligaties (ook de deflatoire invloeden kunnen dit bij de hoeveelheden geld waar we het nu over hebben niet meer tegenhouden!).

Wat maakt iemand nou ondernemer? Een interessante vraag, want het antwoord zal ongetwijfeld ook inzicht geven in de manier waarop bedrijven worden geleid en groeien.

Als ik naar mij zelf kijk, dan zie ik iemand die zich niet graag laat vertellen hoe een ander dient te worden gedaan.  Mijn klanten zijn de baas, want zij beslissen uiteindelijk of  ik in vrijheid kan ondernemen. Ik moet dus goed naar hen luisteren en mijn bedrijf voor hen inrichten. Maar een baas moet je mij niet geven, want dan wordt het oorlog.

Ik denk dat ik dat met vrijwel alle andere ondernemers gemeen heb: moeite met gezag, moeite om van anderen orders aan te nemen.

Mijn oude economie leraar probeerde mij lang geleden uit te leggen dat de economie gebaseerd  was op vertrouwen. Ik weet nog dat ik flink zat te worstelen met dat gegeven. Met een voorbeeld dat hij gaf,  begon ik het een beetje te begrijpen.